2007/Jan/28

ทำไมคนเราต้องทนอยู่กับความเหงาด้วยนะ

ดูโลกมา 18 ปีแล้ว

ยังไม่มีใครมาคบจริงจังซักที

หรือเพราะทำตัวแบบนี้

พอมาอยู่มหาลัย ก็ยังทำตัวแบบเดิม

ทำตัวเด็กๆๆ ทั้งที่น่าจะโตได้แล้ว

ไม่จริงจังกับอะไรซักที แม้แต่การเรียน

คบเพื่อน ไปเที่ยวกับเพื่อน

ทั้งที่ไปหลายๆๆคน แต่

บางทีก็เหงามาซะงั้น

พอมีใครซักคนเข้ามา

เค้าก็มาแปปเดียว ซักพักเค้าก็ไป

หรือฉันมันต่างจากคนอื่นนักรึไง

เมื่อวานกลับบ้าน

วันนี้กลับหอ

เหนื่อย.....ใจ

เขา ลืมเราไปแล้วจริงๆๆ

เรา จะสนใจทำไม

บอกกำตัวเองแบบนี้ทุกที

ช่วงหนึ่งที่พยายามทำตัวยุ่ง

ยุ่งจนรู้สึกว่าบ้าเกินไป

ความจริงแล้ว

เหงา แค่นี้มันก็ไม่ถึงตาย

คิดเสียว่า อยู่กับตัวเอง มากขึ้นแล้วกัน

เลิกร้องไห้ ได้แล้วนะ

เลิกคิดถึงเค้าได้แล้วนะ

เลิกโทรไปหาเค้าได้แล้ว

เลิกทำตัวไร้สาระซะที

เลิก เลิก เลิก เลิก

เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า
คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
กอดตัวเองไม่มีใคร ไ
ม่เห็นเป็นไรแค่นี้
ไม่ว่าเราจะพบอะไร
จะเจอกับวันที่ร้ายรึดี
ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน..... เ
คียงไป

บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม
ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย
ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ
ทิ้งให้เราจดจำ
มีวันที่ลมหนาวพัดมา
และก็มีวันที่ฝนพร่ำ
วันเดือนปียังหมุนประจำ
ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป

ไม่รู้.. ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่
เหงา.. ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม

อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป
หัวใจก็เลยเหงา เหงา
แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า
กอดความเหงาไว้กับใจ

มีวันที่ลมหนาวพัดมา
และก็มีวันที่ฝนพร่ำ
วันเดือนปียังหมุนประจำ
ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป

กอดความเหงาไว้.. กับใจ

เพลง เพื่อนของฉันชื่อความเหงา


edit @ 2007/01/28 03:10:09

Comment

Comment:

Tweet


ทุกคนก็มีความเหงาด้วยกันทั้งนั้น
มันอยู่ที่ว่าเราจะอยู่กับมันอย่างมีความสุขได้ยังไง มันไม่น่ากลัวหรอก ถ้าเรากล้าที่จะอยู่กับมันนะ สู้ๆๆนะคะ อย่าลืมว่าเวลาที่เราเหงานั้น ยังมีคนแก่สองคนที่อยากทำให้เราหายเหงาเสมอนะ พ่อกะแม่ไงล่ะ :)
#1 by ปุกปุย At 2007-01-28 20:16,